زمانه و أعبدهم و أتقاهم . « 1 » علامه محمّد تقى مجلسى ( م 1070 ق ) مىنويسد : كان الشيخ عبد الله التستري قرأ على شيخ الطائفة ، أزهد الناس في عهده مولانا أحمد الأردبيلي ( رحمه الله ) . « 2 » شيخ حرّ عاملى ( م 1104 ق ) در شرح‌حال او مىگويد : المولى الأجل الأكمل أحمد بن محمد الأردبيلى ، كان عالما ، فاضلا ، مدقّقا ، عابدا ، ثقة ، ورعا ، عظيم الشأن ، جليل القدر . . . « 3 » خاتون‌آبادى ( م 1116 ق ) در حدائق المقربين مىگويد : مولانا احمد اردبيلى ( قدّس الله روحه الشريف ) كه در زهد و تقوا و ورع يگانهء آفاق است و زهد او ضرب المثل شده است و در مراتب علم و فضل و تحقيق و تدقيق نيز مسلم است و او را در خدمت ائمه قرب عظيم بوده . همچنين محدث قمى ( م 1359 ق ) گويد : شيخ اجل ، عالم ربانى و فقيه محقق صمدانى ، معروف به محقق اردبيلى . . . در مراتب علم و فضل و عبادت و زهد و كرامت و وثاقت و تقوا و ورع و جلالت به درجه‌اى رسيده كه توصيف نشود و در قدس و تقوا به مرتبه‌اى رسيده كه به او مثل زده شود و به‌راستى اشعهء انوار جمال و پرتو حسن آن عالم مفضال چنان تجلّى كرده كه بر هيچ ديده پوشيده نيست . « 4 » آنچه دربارهء مقدس اردبيلى ( قدس سره ) در اين مجال گفتيم نمى از يم بود

--> ( 1 ) . نقد الرجال ( تاريخ تأليف : 1015 ) ، ص 29 . ( 2 ) . روضة المتقين ، ج 14 ، ص 382 . ( 3 ) . امل الآمل ، ج 2 ، ص 23 . ( 4 ) . فوائد الرضويه ، ص 23 .